LawyerlinQ in de Sprout Challenger50

Schermafbeelding 2015-10-15 om 14.00.10

Dit jaar komt Sprout voor de tiende keer met de Challenger50: de lijst met vijftig meest uitdagende, innovatieve bedrijven van Nederland. De ondernemers die een plekje hebben bemachtigd op deze lijst zijn vernieuwend, trekken zich niets aan van hoe dingen ‘horen’, nemen risico’s voor lief en proberen marktaandeel af te peuteren van de gevestigde orde.

Ze stropen de mouwen op, dagen de gevestigde orde uit met een verfrissende aanpak en gaan voor een flinke hap uit het marktaandeel van de grote jongens (m/v). Zij zijn er tot in hun haarvaten van overtuigd dat het anders kan. Beter moet. En vooral: dat je op dit inzicht een onderneming bouwt, die er snel in slaagt marktaandeel weg te kapen van de bestaande partijen. Ziehier de vermelding van LawyerlinQ.

 

LawyerlinQ over het FT Innovative Lawyers report 2015

Zoals elk jaar publiceert de Britse Financial Times een onderzoek naar innovatie in de e sector. Hoewel de nadruk hierbij ligt op de Engelse en Amerikaanse firma’s komen ook enkele grote Europese spelers aan bod. Voor de Nederlandse markt is het vooral een interessante voorbode van de ontwikkelingen die we in Nederland ongetwijfeld in toenemende mate zullen ervaren.

Uiteraard staat technologie centraal. ‘Document assembly’ is inmiddels door vrijwel alle grote firma’s ontdekt als noodzakelijke tool voor het verbeteren van efficiency en daarmee als peiler onder hun concurrentiestrategie. Veelal als onderdeel van een breder pakket van dienstverlening en kennisdeling. Veel wordt ook verwacht van de inzet van kunstmatige intelligentie, afgekort ‘AI’. ‘Rise of the Machines noemt de FT het. Wij konden nog geen toepassingen ontdekken waarin dit al echt voor cliënten werkt, maar we geloven wel dat dit onze wereld gaat veranderen. Je kunt met droge ogen niet blijven beweren dat die impact wel mee zal vallen.

Aandacht is er ook voor interdisciplinaire samenwerking als innovatie in dienstverlening. Daarbij moet je niet alleen denken aan krachtenbundeling met tax en accountancy, maar ook aan teams waarin advocaten zij aan zij opereren met management consultants en met IT specialisten. Nu technologie een steeds belangrijkere component vormt bij grote transacties zul je dat laatste steeds vaker zien verwachten wij.

Een award is er ook op het vlak van ‘Social responsability’. Winnaar is iProbono een Engels initiatief wat advocaten koppelt aan goede doelen die zij vervolgens op een case by case basis ondersteunen door de inzet van hun kennis en kunde. Mooi initiatief. Wat ons natuurlijk bekend voorkomt 😉

Hoewel het rapport vooral ziet op e dienstverleners in het algemeen en de advocatuur in het bijzonder schenkt de Financial Times ook aandacht aan de Inhouse functie. Innovatie hier is met name gericht op het creëren van commerciële kansen voor de onderneming. Men constateert dat e afdelingen zich de afgelopen jaren sterk ontwikkeld hebben. Als strategische rol binnen de organisatie, maar ook sterker gepositioneerd naar leveranciers toe.

As legal service purchasers, they now have teeth. (…) The result of this is that their purchasing patterns have changed. They are willing to buy from alternative legal suppliers…

De FT benoemd het niet als zodanig, maar in onze ogen zijn cliënten in feite de belangrijkste aanjagers van verandering in de sector. De snelle groei van partijen als Axiom en LOD is hiervan het gevolg. Een bedreiging voor alle kantoren die nog gedeeltelijk afhankelijk zijn van werk voor cliënten wat anderen goedkoper of beter kunnen, maar tegelijk ook kans voor kantoren die dicht bij hun klant staan en constant investeren in betere slimmere oplossingen.

Een andere ontwikkeling die goed aansluit bij wat we met LawyerlinQ doen voor advocatenkantoren en legal departments, is de opkomst van “strategic sourcing”. In onze sector bestaat die uit de combinatie van technologie met de inzet van “contract lawyers”.

…the legal sector is not immune to the growing “gig economy” — the rise of career paths based on flexible, short-term stints of work.

Dit zijn zo maar wat “take aways” die ons opvielen in de editie van dit jaar. Lees hier het complete document en oordeel zelf. We zijn benieuwd wat jij signaleert.

De IKEA PAX kledingkastenkwestie

PAX

Een jaar of acht geleden bakkeleide ik met de toenmalige verkoper van ons huis over twee PAX kasten die hij ter overname aanbood. Laten we de verkoper David noemen. David vroeg werkelijk waar een belachelijk bedrag. Ik weet niet precies meer hoeveel hij wilde hebben, maar het was een jezussom. Natuurlijk heb ik voet bij stuk gehouden – en David de boel laten afbreken en vier verdiepingen naar beneden laten slepen. De kastendeal is nooit tot stand gekomen.

Ondertussen
Inmiddels bijna acht jaar, anderhalve baby en drie hernia’s later lijkt de geschiedenis zich te herhalen. Door de jaren heen hebben we de nodige rommel verzameld, en om rommel een beetje fatsoenlijk te maskeren heb je kasten nodig. PAX kasten dus. Die hebben we voor het volle pond afgerekend bij IKEA. En eerlijk gezegd voelt dat beter dan ze over te nemen – helemaal voor de absurde prijs die David in gedachten had. Het omhoog tillen en het in elkaar zetten van de kasten kostte me tot twee keer toe bijna mijn huwelijk, maar het resultaat was alle stress waard! Maar nu.

Nu gaan we verhuizen. Naar een huis met inbouwkasten. Onze PAX kasten zijn dus één-twee-drie overbodig geworden. Natuurlijk heb ik de toekomstige bewoners van ons huis gepolst – maar die hebben geen interesse. Dan maar op Marktplaats. Ik vind het Marktplaats-mechanisme geweldig. Afgezien van de onzinbiedingen en de relatief domme vragen die gesteld worden (‘Staat de h in 236h voor de hoogte? ’– ‘Nee, voor de diepte, nou goed?’) valt mij alleen op dat de potentiële kopers veel te weinig waarde toekennen aan onze PAX kasten. De kasten zijn nog nooit uit elkaar geweest of verplaatst, en bovenal: ze zijn gewoon hartstikke mooi. Ik heb al veel mensen teleur moeten stellen, simpelweg omdat het gat tussen het bedrag wat ik wil hebben en zij willen betalen – veel te groot is.

Dat klinkt een beetje als waar ik 8 jaar geleden tegenaan liep. Maar ik sta er wel een stuk realistischer in dan David. Toch?

Het effect
Gezien het feit dat ik gewend ben van mijn hart geen moordkuil te maken heb ik mijn beklag gedaan bij de mensen om mij heen. Een van de meer belezen types duidde mij op het endowment effect. Razend interessant als je het mij vraagt.

Dit effect beschrijft het fenomeen dat mensen, zonder dat ze zich daarvan bewust zijn, meer waarde toekennen aan iets wat ze zelf in eigendom hebben, dan aan iets wat ze kunnen verkrijgen. Klinkt wellicht wazig, daarom nog een voorbeeld.

Stel je voor: je verkoopt je huis. Het huis waar je kinderen in alle veiligheid zijn opgegroeid. Waar de eerste stapjes zijn gezet, waar je voor het eerst je zoon in het holst van de nacht betrapte in de achtertuin – met een meisje of met die pyromane vriend. Je bent emotioneel verbonden met het huis, en voor jou is dat huis (zoveel) meer waard dan voor anderen. Het is dan ook niet vreemd dat je een hogere waarde toekent aan het huis dan de eerste de beste potentiële koper die geïnteresseerd is in het perceel.

In de praktijk…
Nu ik er over gelezen heb kom ik het verschijnsel, dat iets waardevoller voelt als het van jezelf is, ineens overal tegen. Zoals wellicht bekend voer ik laatste tijd veel gesprekken met partners van advocatenkantoren. Het idee om zelfstandige advocaten te gebruiken om te flexibiliseren is natuurlijk interessant maar roept ook direct vragen op over kwaliteitsaspect. Men vindt het maar spannend want als iemand 8 jaar lang heeft gewerkt voor kantoor X dan zegt dat in de ogen van kantoor Y weinig. Men vindt namelijk de eigen mensen eigenlijk per definitie veel beter, lees: waardevoller. De vraag is of die redenering klopt, of dat je gevoel een loopje met je neemt. Misschien is de waarde die ik toeken aan die kasten ook te hoog. Ik zal er nog eens over nadenken.

Mocht je toevalligerwijs zelf op zoek zijn naar twee fantastische PAX kasten (ze zijn echt mooi, niet alleen in mijn ogen…), voel je vrij om een realistisch bod te doen. Ze zijn hier te bezichtigen.

LawyerlinQ in Mr Magazine

LawyerlinQ in Mr Magazine

Klik op de navolgende link om het hele verhaal te lezen van LawyerlinQ in Mr Magazine. Veel leesplezier!

LLQ MR Mag

Over kaarsenmakers en lampenfabrikanten

Zowel in goede als slechte tijden is er werk voor een advocaat. Toch? ABN AMRO denkt daar echter sinds kort kennelijk heel anders over, want zij is terughoudend geworden met het verstrekken van leningen aan klanten die werkzaam zijn binnen de advocatuur. Je verdienmodel en organisatiestructuur niet op tijd aanpassen gaat veel kantoren de kop kosten als we de bank moeten geloven. Paradoxaal genoeg neemt de hoeveelheid werk alleen maar toe. Met dank aan de aanhoudende juridisering van de samenleving, de toenemende regelgeving voor banken en de nieuwe ontslagwet. Toch zou het best wel eens zo kunnen zijn dat de huidige kantoren straks niet profiteren van de groeiende vraag.

Transformatie naar efficiëntere bedrijfsvoering

De meeste bestuursvoorzitters van de grotere kantoren die ik afgelopen half jaar sprak (en dat waren de meesten), waren het eens: de veranderende markt vraagt om actie. Of het nou gaat om het slimmer organiseren van de personeelsbezetting, of om het invoeren van automated contract drafting. Daarbij komt ook nog iets anders: de klant verwacht en eist tegenwoordig meer. En hij wil minder betalen. More for less dus. Deze krachten zorgen er voor dat er transformatie noodzakelijk wordt naar een efficiëntere bedrijfsvoering. Naast alle bedreigingen die een geldverstrekker als ABN AMRO vooral ziet, brengt deze ontwikkeling ook mogelijkheden met zich mee.

Vooruitgang biedt dus ook kansen

Laatst las ik een in onderzoeksrapport van aan andere bank daar een mooi voorbeeld van. Het schijnt namelijk dat Netflix, voor ze besloten de bekende serie House of Cards te maken, eerst kijkgedrag analyseerden. Men onderzocht daarmee voor welk soort series, regisseurs en acteurs de doelgroep thuis zou blijven. De resultaten uit de analyse lieten de volgende kijkersvoorkeuren zien:

– een ‘politiek drama’; de oude, Britse versie was kennelijk een groot succes;
– regisseur David Fincher zou de serie moeten regisseren;
– een belangrijke rol voor acteur Kevin Spacey.

Deze werden in de productie van de serie gevolgd. Daardoor is het succes van de serie dus helemaal geen toevalstreffer, maar een zorgvuldig afgestemd product voor de massa en een vrijwel zeker commercieel succes.

Stel je eens voor wat je met zo’n aanpak kunt betekenen in de e dienstverlening van morgen. Welke data uit de e praktijk zou je kunnen gebruiken om een type e dienstverlening of product te ontwikkelen die helemaal aansluit bij de behoefte van cliënten?

Moeilijk? Onmogelijk? Ik weet zeker dat het kan en dat men er op verschillende plaatsen in de wereld nu al mee bezig is. House of Cards bewijst dat unieke menselijke eigenschappen als creativiteit en keiharde wetenschap heel goed samen gaan en tot enorm succes kunnen leiden.

Kijken in je dodehoekspiegel

In een eerder blog schreef ik dat bedrijven in de toekomst concurreren met partijen die nu nog niet bestaan. Daar kun je je misschien niet meteen iets bij voorstellen maar vanuit bedrijfskundig oogpunt is dat een goed verdedigbare aanname. Het concurrentiebeeld in traditionele branches wordt namelijk vaak – als het verstoord wordt – verstoord door nieuwe spelers, of in ieder geval spelers die oorspronkelijk geen binding hebben met de branche. Dat geldt in deze tijd meer dan ooit.

Kijk maar eens naar de disruptieve concepten van Airbnb en Uber, allebei partijen die relatief snel en plotseling zijn opgekomen. De Europese innovatiedeskundige Marc Giget zegt over hierover: ‘No candle-maker has become a bulb manufacturer, no carriage-maker has become a car
producer, and the post office did not invent the email.’

Toch kaarsenmakers?

Ziet ABN AMRO de advocatenkantoren dan toch een beetje als kaarsenmakers? Dat zou mij niet verbazen. Als het je op tijd lukt om als advocatenkantoor net zo wendbaar en efficiënt te worden als je toekomstige uitdagers in de markt, dan is de kans groot dat je bedreigingen kunt ombuigen in kansen. En ook daarbij kunnen we misschien een beetje leren van Netflix. Het basismateriaal is er. Bestaande kantoren zitten namelijk nu al op een gigantische hoeveelheid data die is opgeslagen in hun dossiersystemen.

Ik denk dat veel oplossingen voor in de toekomst, schuilgaan in de data van gisteren. Zijn er patronen te ontdekken in variabelen die vaak een rol spelen in klantadviezen, in de geïnvesteerde advocaatkosten vs. rechterlijke uitspraken? Kun je voorspellende analyses maken van consolidatieslagen in een markt om zo je klant beter te adviseren? Ik denk het wel. Misschien niet vandaag, maar wel over een tijdje.

De dominante marktspelers van morgen zijn waarschijnlijk nu nog niet goed zichtbaar of moeten nog ontstaan. De vanzelfsprekendheid van het traditionele model van advocatenkantoren wordt vaker onderwerp van discussie. Er zijn kantoren die er zeker in gaan slagen om wendbaar en efficiënt genoeg te zijn om de concurrentie het hoofd te bieden, maar er zijn er ook veel die het zwaar zullen krijgen. Interessante ontwikkelingen staan ons te wachten en ik maak er graag deel van uit.

Van gedachten wisselen?


Ik ben benieuwd hoe jij aankijkt tegen ontwikkelingen in het domein. Meer weten over mij of LawyerlinQ? Sparren over manieren om e organisaties te flexibiliseren? Neem gerust contact op.

FD 13/4/15: ZZP’er rukt op in de advocatuur

In het financieel dagblad van 13 april 2015 stond een groot artikel over de opkomst van zzp-advocaten en juristen in de topadvocatuur. Bekende kantoren als Allen & Overy, Nauta Dutilh en De Brauw Blackstone zetten stappen door in toenemende mate ook advocaten en juristen in te schakelen die niet permanent aan hun kantoor verbonden zijn. Iets wat al eerder af en toe gebeurde, maar wat nu geïnstitutionaliseerd lijkt te worden door de oprichting van zogenaamde “flexpools”.

Volgens een van de verantwoordelijk bestuursvoorzitters is deze ontwikkeling terug te voeren op de emancipatie van de client. Deze weet steeds beter waarvoor hij betaald en wat iets zou mogen kosten. Je bent als kantoor verplicht om op slimmere manieren met kennis en capaciteit om te gaan. Door met een flexpool te gaan werken kun je hierop inspelen.

Hier het volledige stuk op de site van het FD

Advocatie.nl: Flexpool steeds belangrijker voor Advocatenkantoren

Stuk van Joris Rietbroek op Advocatie:  In opmars bij meerdere grote dan wel rap groeiende advocatenkantoren: de ‘flexibele schil’ vol zelfstandig werkende advocaten, die kantoren in staat stelt snel grote hoeveelheden werk te verzetten of specialismen aan te bieden die zich niet in eigen huis bevinden. Zo heeft De Brauw Blackstone Westbroek de Flexpool, en Allen & Overy Peerpoint. “Het stelt ons in staat flexibeler en efficiënter diensten te leveren.”

De Brauw Blackstone Westbroek riep eind 2013 de Flexpool in het leven, die inmiddels zestig mensen telt en de komende maanden zal doorgroeien naar zo’n honderd zelfstandige advocaten en juristen. Voor De Brauw was de reden om de huidige Flexpool op te zetten een tweeledige, licht managing partner Martijn Snoep toe. “We kampen geregeld met enorme pieken in het werk, zodat we plotseling enorm veel extra mankracht nodig hebben omdat ons personeel zulke pieken niet op kan vangen. Daarnaast stelt de Flexpool ons in staat bepaalde werkzaamheden efficiënter en goedkoper te leveren aan onze cliënten.”

Lees meer op Advocatie.nl

Innovatie binnen juridische dienstverlening: anders durven kijken

zebras gnoe ngorongoro

Het plaatje heb ik gekozen omdat de zebra en gnoe veelvuldig samen optrekken op de Afrikaanse savanne. Zebra’s kunnen goed horen en gnoes hebben een uitstekende neus. Ze worden ook vaak vergezeld door struisvogels, die bekend staan om hun goede zichtpositie en zicht.

Velen zien een focus op core business als een groot goed. Ik hoor het al jaren. Toch heb ik vaak genoeg de make or buy decision van mijn klanten de verkeerde kant op zien vallen. Ook in traditionele bedrijfstakken als de e dienstverlening doen partijen toch nog veel op eigen houtje. Dat terwijl er in mijn ogen een prachtige vorm bestaat tussen zelf maken en inkopen. Bundel je krachten met een bedrijf dat jouw kwaliteiten aanvult. Prima om zo te breken met vastgeroeste patronen in je organisatie. Als kind van twee kende ik maar één smaak: zelf doen. Inmiddels geloof ik oprecht in de kracht van samenwerken.

De kracht van samenwerken
Ik denk dat slim samenwerken meestal de successleutel is van bewezen concepten. Zowel bij een idee bedenken als producten ontwikkelen en die naar de markt brengen. Met z’n tweeën weet je immers meer en sta je sterker. En je kunt de risico’s delen. Denk aan de Senseo van Douwe Egberts en Philips, of aan Heineken en Krups, die samen de Beertender bedachten. Je ziet het niet alleen in de consumentenmarkt. Een paar weken geleden las ik dat ook BAM en PGGM hun krachten bundelen. Samenwerken als het cement tussen de best practices van bouwen en beleggen.

Kijk voorbij de sectorgrenzen
Onlangs at ik een broodje van La Place tijdens een winkelbezoek aan de Makro. Als je met Ryan Air vliegt, pik je op het vliegveld bij Hertz relatief eenvoudig een auto op. Je hebt ongetwijfeld gehoord van de overnachtingsmogelijkheid op Schiphol, aan boord van een onlangs uitgerangeerde MD-11. Wat een goed getimede stunt van KLM en Airbnb. Ze startten daarmee hun samenwerking die het mogelijk maakt om via de KLM-kanalen unieke overnachtingen te boeken uit het aanbod van Airbnb. Zo bedienen ze samen slim een doelgroep die zoekt naar niet-om-de-hoek-inspirerende-omgevingen.

Keteninnovatie in de luchtvaart
Al tijden volg ik SkyNRG, een Nederlands bedrijf dat pioniert met duurzame kerosine. Vijf jaar geleden hield ik het voor onmogelijk. Maar inmiddels leveren ze jet fuel gemaakt van afvalstoffen als vetten en plantaardige stoffen aan luchtvaartmaatschappijen. Boeings die vliegen op algen en frituurvet dus. De bio ports die ze ontwikkelen, zijn lokale programma’s die het mogelijk maken om grondstoffen te produceren, raffineren, op te slaan en gebruiken. Ook sourct SkyNRG een deel van de grondstoffen zelf. Kortom: ze ontwikkelen de hele keten. Uiteraard allemaal bedoeld om de CO2-uitstoot van de burgerluchtvaart te verminderen.

Succes? Opschalen!
Het bedrijf vermarkt deze kennis ook naar andere sectoren. Multinationals met een significante carbon footprint kunnen via SkyNRG deelnemen aan een programma om CO2-neutraal te worden. Ze betalen een premie over de brandstofkosten van hun zakelijke vluchten. Luchtvaartmaatschappijen gebruiken die extra inkomsten om duurzame kerosine te kopen. SkyNRG gelooft dat co-creatie de enige manier is om binnen de keten te innoveren. Het idee van duurzame brandstof is oorspronkelijk gejumpstart door KLM, strategy consultant Spring Associates en oliebedrijf Argos. Over samenwerken gesproken.

Vernieuwing in de e sector
Ik ben nu ruim vier maanden bezig bij LawyerlinQ. Na tientallen gesprekken gevoerd te hebben met Managing Partners van advocatenkantoren en bedrijfsjuristen van veelal grote multinationals, zie ik dat de sector klaar is voor een vernieuwende aanpak om e kennis en kunde beschikbaar te maken. Dat is precies wat we doen. We creëren communities met e professionals waarop je kunt terugvallen als het druk is of als je simpelweg de gevraagde expertise niet in huis hebt. Een eigen clubje vertrouwelingen die op dossier- of projectbasis je organisatie versterken. Samen geselecteerd, samen bijeengebracht en samen gemanaged.

People over firms
We doen dit omdat we geloven dat talent in mensen zit, en niet in kantoren. En omdat we weten dat je kantoren en e afdelingen slimmer, flexibeler kunt runnen. Omdat we weten dat innoveren in onze sector over samenwerken gaat. We kunnen en moeten anders kijken naar samenwerken. Een manier vinden om vernieuwend te zijn is namelijk niet alleen weggelegd voor spelers in de consumentenmarkt.

Interesse?
Ik ben benieuwd hoe jij tegen e vernieuwing aankijkt. Meer weten over LawyerlinQ? Of hoe we een werkbaar model voor je organisatie opzetten? Neem gerust contact met me op.

The world is changing…

LED-evolutionOnlangs was ik op een seminar over innovatie in de zakelijke dienstverlening waar iemand vertelde dat er een gerede kans bestaat dat over pak ‘m beet 10 jaar 50% van de banen ‘anders’ worden ingevuld. Voor ‘anders’ zou je ook ‘niet meer door mensen’ kunnen lezen. 50% kans dat je baan over 10 jaar dus niet meer bestaat. Dat vind ik nogal wat. Denk vanavond eens rustig na wat je over tien jaar doet. Als je overtuigd bent dat je dan nog steeds doet wat je nu doet, stel dan je gesprekspartner eens dezelfde vraag. Ik begrijp goed dat we in een wereld leven en werken die aan een exponentiële verandering onderhevig is – maar het besef dat heel veel ‘dingen’ in de toekomst door computerachtigen worden ‘gedaan’ verwondert me zeer.

Uitvoeren
Een tijdje gelden toen ik voor een kort bezoek naar New York ging viel het me al op dat het terminaltreintje op JFK geen machinist meer heeft. Rijden op een spoor kan dus beter door een computer worden gedaan. Ik vermoed dat het beroepsmatig besturen van een vervoersmiddel eindig is. Trouwens, als je tegenwoordig een behoorlijke middenklasser koopt zit er al technologie in die ervoor zorgt dat je in je rijbaan blijft, dat je niet te dicht op je voorganger kleeft en dat de auto zichzelf inparkeert. Het lijkt dan ook niet meer al te lang te duren eer de autobestuurder ook overbodig is.

Verbanden leggen
Als het om de denkwerk gaat voert de mens gelukkig nog steeds de boventoon. Althans, dat dacht ik. Jaren geleden hoorde ik over een softwaresysteem dat in staat was om een stamboom te genereren van Tolstoj’s Anna Karenina. Stel je even voor: boek scannen, uploaden en de de familierelaties rollen er (zo goed als kloppend) uit.

Interpreteren en creëren
Wie kent Deep Blue – IBM’s schaakcomputer die ruim 17 jaar geleden schaakgrootmeester Garry Kasparov versloeg? Watson, noem het de opvolger van Deep Blue doet inmiddels dienst als clinical decision support system in de oncologie. In een ziekenhuis in de VS wordt 90% van de bevindingen van Watson overgenomen door de medici.

Er verandert een hoop – en het gaat snel. Had vroeger een bedrijf nog een life span van 80 jaar, en zat het dus na 40 jaar op de top van de curve (bijvoorbeeld Kodak), nu schieten bedrijven als paddenstoelen uit de grond en zijn ze ‘zomaar’ wereldberoemd (Instagram). Een gemiddeld Fortune 500 bedrijf heeft ongeveer 20 jaar nodig om een marktkapitalisatie van 1 miljard dollar te bereiken. Google deed het in 8 jaar, Facebook in 5, Tesla in 4, Uber en WhatsApp in ruim 2, Snapchat en Oculus Rift binnen 18 maanden. Het kan dus heel snel gaan. Als je als bedrijf meerwaarde biedt tenminste.

Ik ben geïntrigeerd door bovenstaande ontwikkelingen en word daar bovenmatig enthousiast van. Het besef dat je concurrent van over vijf jaar nu nog niet eens bij de notaris is geweest om een oprichtingsakte te tekenen doet mij realiseren dat je op een constante wijze minutieus naar je omgeving moet kijken. Het  concurrentieveld is constant in beweging. Iedereen die zijn brood verdient in de dienstverlening moet nadenken over zijn bestaansrecht, anders kost het je zomaar je kop. Zeker binnen de e markt is er naar mijn stellige overtuiging ruimte voor innovatieve oplossingen. IT stelt ons vandaagdedag allemaal in staat om zaken sneller en soms zelfs beter te organiseren. Als Watson hoogwaardige diagnoses kan stellen, dan is er binnenkort ook een ‘computer’ die een vuistdik contract uitspuugt alsof het de stamboom van Anna Karenina is.