Op naar Bretagne!

Aanstaande vrijdag verruil ik het Nederlandse zomerweer voor een paar weken Bretagne. De mensen die mij kennen weten dat ik daar al mijn halve leven kom. Vroeger – in mijn puberjaren – raakte ik verknocht aan Belle-Ile, omdat een van mijn beste vrienden daar een familiehuis had. Jaren later liep ik mijn huidige vrouw tegen het lijf. Drie keer raden waar zij haar hele jeugd hele zomers had doorgebracht… Inderdaad, een paar baaien verderop waar ik mijn vakanties sleet. Iets verder de punt van Bretagne in. “Dat zit wel goed”, dacht ik toen. Nu – weer 15 jaar verder – kijk ik alweer weken uit naar de rit die vrijdag aanvangt. Ik ga met mijn kleine meisje van 4 lekker sturen. Vader en dochter leggen de trip per auto af. Halverwege slapen we bij een van mijn vrienden in Normandië. De volgende dag gaan we door naar Rennes waar we de rest van het gezin inladen (vrouw en zoontje verkiezen het vliegtuig boven mijn stuurmanskunsten), om vervolgens door te rijden naar onze eindbestemming.

Melancholie
Het staat me nog zo helder voor de geest, de keren dat ik knie-aan-knie met mijn geliefde in onze rechtsgestuurde gendarmerie-blauwe Peugeot 205 de tocht aflegde. Gebroken kwamen we soms aan. Aanstaande vrijdag gaat het net zo. Misschien niet echt meer knie-aan-knie (de 205 is geëvolueerd tot een luxe sedan), maar ik weet nu al hoe ik me voel als ik mijn hand op het knietje van mijn dochtertje leg. Ik ben er uit. Ik ben een geluksvogel.

Gek eigenlijk…
Ik ben van nature vrij avontuurlijk ingesteld, maar die Bretonse zomervakantie gaat er waarschijnlijk nooit meer uit. Het is eigenlijk raar hoe dat werkt. Het comfort van weten wat je krijgt, ten opzichte van hoe je (positief) verrast kunt worden in nieuwe situaties.

Dat zie ik ook bij mijn klanten. Als je doet wat je altijd deed, krijg je wat je altijd kreeg. Klinkt een beetje suf, maar het is wel waar. Als je je blijft omringen met manieren en processen die weinig vernieuwend zijn, dan bestaat de kans dat je een hoop potentie laat liggen. Gelukkig groeit LawyerlinQ hard en maken we steeds weer nieuwe bedrijven blij met onze verfrissende manier van de juiste mensen op de juiste momenten op de juiste plekken krijgen.

Olifanten en klipdassen
En we zien ook veel partijen die hun voortrekkersrol goed vervullen. Steeds vaker halen partijen het nieuws die een samenwerking aangaan met nieuwe alternatieve dienstverleners. Denk hierbij bijvoorbeeld aan Hogan-Lovells dat partnert met Elevate, een dienstverlener die inzet op het snel beschikbaar maken van flexibel talent.

Ik leefde altijd in de veronderstelling dat olifanten het met olifanten deden (dat grote corporates werken met andere grote corporates). Nu begint het erop te lijken (als ik naar mijn eigen sales-pipe kijk), dat steeds meer olifanten ook af en toe met een muis willen samenwerken. Of beter gezegd met een klipdas, die is immers nauw verwant aan de slurfachtigen. Gelukkig worden dit soort samenwerkingen ondersteund door recent onderzoek. Grote bedrijven besteden steeds iets minder van hun legal spend bij de grote kantoren. We zitten dus nog steeds op de goede weg.

Maar nu: vakantie
Vrijdag en zaterdag worden dus feestdagen. Daarna gaan we in de vakantiemodus. Dat geeft ook even de tijd om de eerste helft van het jaar te overdenken.

Als ik bemerk dat het echt zo is dat de bedrijven blijvend overwegen om niet meer te doen wat ze al deden zodat ze niet krijgen wat ze altijd al kregen, dan zal ik op mijn beurt ook eens overwegen of we niet af en toe een zomer in Bretagne moeten overslaan om een nieuwe bestemming te ontdekken. Het aloude adagium luidt immers practice what you preach….